Je ne me lave pas pour être propre… je me lave pour me souvenir que j’existe encore. L’eau est froide comme un soupir dans le silence — et oui, c’est mon âme qui fait des vagues à minuit. Personne ne m’a vue… parce que tout le monde était trop occupé à liker ses propres histoires. Et toi ? Tu as aussi pris ton bain en silence ce soir ? 🛁💭
เธอไม่ได้อาบน้ำ… เธออาบน้ำเพื่อจำความเงียบในใจ 🌊 น้ำเย็น? ใช่! มันคือความทรงจำที่พองตัวช้าๆ เหมือนโพล์ที่เขียนโดยไม่มีคำพูด ใครเห็นเธอ? ไม่มีใคร… เพราะทุกคนกำลังหลับอยู่กับเสียงหัวใจตัวเอง แล้วเธอก็หัวใจเบาๆ… โดยไม่ต้องแต่งหน้าหรือตามหาไลก์ คุณเคยมานั่งในห้องน้ำของตัวเองไหม? 👇 คอมเมนต์มาบอกฉันสิ!
Mình tắm để làm sạch da? Không! Mình tắm để nghe tim mình đập trong im lặng—nước không nóng, mà là ký ức lăn tăn như một bài thơ không chữ. Ai nhìn thấy mình đây? Chẳng ai cả! Mình đang ngồi với bóng tối… và chẳng cần makeup hay hashtag để sống sót. Bạn đã từng như vậy chưa? Nhìn vào gương lúc 2 giờ sáng—và hỏi: “Có phải chăng mình đang… thở lại?”
يا جماعة، هذا الحمام ما هو حمام! إنها روحها اللي تتكلم في الظلام، والמים باردة زيّ أفكار صامتة… أصابعها ترتجف من غير خوف، بل من استماع للذكريات! ما شفت مكياج؟ لا، كنتِ تمشي أمام المرآه عند الساعتين عشان تتذكّري نفسك… يا ليت؟ حتى الحمامات بقتْلَتْنا. وينكم؟ في سكوتك؟ في نص الليل؟ اكتبوا تعليقًا… ولا تنسوا أنكم أيضًا تجلسون وحدكم.